«Oficina de hackeos El descampado inconstruido». Mikel Garcíarekin topaketa

2026ko otsailaren 26an, osteguna, 19:30ean, Zas Kulturrek praktika garaikideen inguruko topaketen zikloaren saio berri bat hartuko du: Oficina de hackeos (El descampado inconstruido) hitzaldia, Mikel Garcíaren eskutik.

Proposamena galdera zehatz batetik abiatzen da: nola bizi da dagoeneko okupatuta dagoen baina oraindik amaitu gabe dagoen hiri-periferia bat? Azken urteotako hirigintza-garapenen askotan, azpiegiturak, ekipamenduak edo planeamenduak aurreikusitako zerbitzuak iritsi aurretik hasten da bizitza. Proiektuaren hasieraren eta haren amaieraren artean badago gutxitan pentsatzen den “bitarte” bat, baina urteetan luzatu daitekeena. Tarte hori —zelai hutsak, orubeak, erdi okupatutako promozio berriak, erabilera zehatzik gabeko gune komunak— ez da hutsunea: gatazkan dagoen lurralde bat da.

Mikel García (22 urte), barne-diseinuan trebatua eta hasieratik arkitektura erabiltzailearen zerbitzura dagoen tresnatzat ulertu duena, eszenatoki horren aurrean posizioa hartzen duen arkitektura espekulatiboa proposatzen du. Bere praktikak Paul B. Preciado edo Donna Haraway bezalako pentsalarien marko teorikoekin elkarrizketan jartzen da, hiria proiektatzeko modua baldintzatzen duten egitura profesional eta produktiboak zalantzan jartzeko. Objektu itxiak diseinatu baino gehiago, sektoreko arazo estrukturalak agerian uzteko balio dezaketen utopia operatiboak irudikatzea proposatzen du.

Bere azken proiektua, Bilbao Bizkaia Design Weeken aurkeztua eta laster Madrid Design Festivalen erakutsiko dena, arkitektura hipermodernoaren hackeoa proposatzen du: promozio berriak behin-behineko egoeratzat hartzea, etengabeko eraldaketa-prozesu baten barruan. Etxebizitza produktu amaitutzat ulertu beharrean, Oficina de hackeos-ek espazio horiek habitatu dituztenek egin ditzaketen aldaketa, apropiazio eta moldaketen aukera defendatzen du.

Hackeoaren doktrina ekintza-tresna gisa planteatzen da hemen. Ez da suntsitzea edo ordezkatzea, baizik eta aldaketa txikiak, auzoko mikroproiektuak eta esku-hartze taktikoak sartzea, hiri-sare zurruna lausotzeko eta erdi eraikitako periferia benetako bizitzari erantzuteko gai izan dadin. Erabiltzailea hartzaile pasibo izateari uzten dio, eta eragile aktibo bihurtzen da, bere ingurunea modu indibidualean zein kolektiboan egokitzeko gai dena.

Topaketa Bilbon bizi den artista arabarrak, Esteban Torresek, moderatuko du, Zas Kulturren joan den urtarrilean egindako “Demasiado extraño para ser querido” izeneko esku-hartzearen bigarren atal gisa. Horrela, saioak, posizio desberdinetatik abiatuta, gorputzaren, espazioaren eta hiri-testuinguruaren arteko harremana jorratzen duten praktiken arteko elkarrizketa proposatzen du.

Sarrera librea izango da, edukiera bete arte.

← Aurreko sarrera
Hurrengo sarrera →